ساکشن دندانپزشکی
ساکشن دندانپزشکی یکی از دستگاه های ضروری برای مراکز دندانپزشکی یا کلینیک های دندانپزشکی است. این دستگاه مجهز به لولهای است که سر آن در داخل دهان بیمار قرار میگیرد و در انجام کارهای مرتبط با دهان و دندان، به دندان پزشک کمک می کند. این امر سبب می شود محل درمان از مایعات و پساب حاصل از فعالیتهای پزشکی تخلیه شود تا بیمار یک دوره درمانی موفقیت آمیز و پاکیزه را پشت سر بگذارد.
انواع ساکشنهای دندانپزشکی
به طور کلی سه نوع ساکشن در دندان پزشکی مورد استفاده قرار می گیرند که عبارتند از:
- ساکشن آبی دندانپزشکی
ساکشن آبی باقی ماندۀ مایعات و بزاق جمع شده در داخل دهان بیمار را تخلیه میکند تا پزشک راحت تر بتواند کارهای درمانی مربوطه را انجام دهد.
- ساکشن هوایی دندانپزشکی
ساکشن هوایی به وسیلۀ دستیار دندانپزشک در داخل دهان بیمار نگه داشته می شود تا ذرات حاصل از مواد یا دندان فرد بیمار را جمع آوری و به بیرون از محیط دهان هدایت کند.
- ساکشن برقی دندانپزشکی
ساکشن برقی نوع جدیدی از ساکشن های دندانپزشکی به شمار میآید. از لحاظ مصرف برق، قدرت مکش و دارا بودن امکاناتی از قبیل فیوز و سنسور محافظتی، فیلتر آنتی باکتریال، کلید تخلیه و غیره در مقایسه با انواع دیگر ساکشن، عملکرد بهتری دارد.
- ساکشن مرکزی یا ساکشن سیّار
در طبقه بندی دیگری از انواع ساکشنهای دندانپزشکی، به ساکشنهای مرکزی یا ثابت و ساکشنهای پرتابل یا سیّار میرسیم.
معمولاً از ساکشنهای مرکزی برای جراحی های سنگین استفاده میشود که کارایی بسیار بالایی دارند و پشتیبانی از یک عمل جراحی سنگین و طولانی مدت را به بهترین شکل ممکن تضمین میکنند.
از سوی دیگر ساکشن پرتابل میتواند در برخی از جراحی های دندانپزشکی مورد استفاده قرار گیرد. این نوع دستگاه مکنده، قابل حمل و قابل جابجایی است و معمولاً در هر مطب دندانپزشکی یک نمونه از آن به چشم می خورد.
- کاربرد ساکشن دندانپزشکی
چرا باید لوله مکنده را در یک مدت زمان طولانی در دهان بیمار قرار دهیم؟ در حالی که می دانیم این کار واقعاً موجب ناراحتی و آزار بیمار ما میشود. اما استفاده از ساکشن دندان پزشکی، بنا به دلایلی، اجتناب ناپذیر است:
مادۀ بی حسی که پزشک در داخل لثه بیمار تزریق میکند، تلخ و آزار دهنده است. همچنین ممکن است باعث حالت ایجاد تهوع در بیمار شود. بنابراین برای اذیت نشدن بیمار و رفع این شرایط نامطلوب در حین درمان، مایعات جمع شده در دهان بیمار با استفاده از یک دستگاه مکنده خارج میشود تا احساس ناراحتی او کاهش پیدا کند.
پزشک برای راحتی بیشتر و انجام یک عمل جراحی موفقتر نیاز به آن دارد که مایعات، خُردههای دندان، ذرات مواد مورد استفاده در ترمیم دندان، بزاق دهان و هر نوع ماده اضافی دیگر را از مسیر راه خود بردارد. تا بتوانند با اشراف و تسلط بهتری به کار خود ادامه دهد.
در یک سری از مراحل انجام خدمات درمان دندان، دهان بیمار باید کاملاً خشک باشد تا پزشک بتواند با کیفیت بهتری کار خود را انجام دهد و رضایت بیمار را جلب کند. دیگر کاربرد ساکشن دندانپزشکی، خشک کردن دهان بیمار برای جراحی است.
دهان، لثه و به طور کلی هر قسمتی که پزشک در حال ترمیم آن است، ممکن است دچار خونریزی شوند. لذا برای پیشگیری از جمع شدن خون در دهان، استفاده از دستگاه ساکشن توصیه میشود.
مته ی دندانپزشکی برای خنک نگه داشتن، همیشه از مقداری آب استفاده میکند. به عبارت دیگر در زمان کار با مته ی دندانپزشکی همواره مقداری آب به صورت اسپری به داخل دهان بیمار پاشیده می شود؛ که اگر این آب جمع شده در داخل دهان بیمار، خارج نشود، باعث ایجاد حالت تهوع در او میشود. همچنین موجب مزاحمت برای دندانپزشک خواهد شد. لذا دستگاه ساکشن به موازات کار مته، آب ریخته شده به داخل دهان را از آن خارج میکند.
لوله ساکشن، مایعات پسماند را به کجا میبرد؟
شاید از باب کنجکاوی این پرسش برای شما هم مطرح شده باشد: پس از این که لوله ی ساکشن بزاق دهان را به همراه خردههای دندان و آمالگام و سایر مواد دیگر به درون خود میمکد، آن ها را به کجا انتقال میدهد؟ در واقع مسیر همه ی این مواد پسماندی، به یک جدا کننده پایان مییابد.
این جداکننده تمامی مواد جامد را از مایعات درون ساکشن جدا میکند. پس از آن مایعات به شبکه فاضلاب انتقال داده میشوند. البته توصیه ی ما به دندان پزشکان محترم در زمان خرید و نصب دستگاه ساکشن این است که همواره از یک جدا کننده ی آمالگام استفاده کنند تا از ورود آنها به شبکه ی فاضلاب پیشگیری به عمل آید.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.