ماسک اکسیژن

همه می دانیم که گاز اکسیژن در واقع گاز حیات است و زندگی بدون آن برای هیچ کس امکان پذیر نمی باشد. اگر مدتی تنفس نکنیم و اکسیژن وارد بدن نشود زندگی ما ناممکن خواهد بود. به عبارت دیگر، بدون اکسیژن نمی توانیم زنده بمانیم. کوهنوردان و غواصان نیز به دلیل شرایط خاص محیطی باید از کپسول اکسیژن استفاده نمایند. این کپسول به وسیله یک ماسک اکسیژن که روی صورتشان قرار می گیرد به آن ها اکسیژن رسانی می کند.

افرادی که به مشکلات تنفسی حاد دچار هستند نیز در معرض کمبود گاز اکسیژن قرار دارند. این افراد نمی توانند خوب نفس بکشند. در نتیجه غلظت بسیار کمی از گاز اکسیژن را دریافت می کنند. ممکن است پزشک تجویز کند تا این افراد از کپسول اکسیژن استفاده نمایند. یعنی یک ماسک اکسیژن را روی دهان و بینی خود قرار دهند. این ماسک به دستگاه ذخیره ساز اکسیژن متصل است. بدیهی است که غلظت اکسیژن و سرعت انتقال آن نیز با توجه به شرایط بیمار باید توسط پزشک تجویز گردد. شاید جالب باشد بدانید که غلظت بالای اکسیژن نیز برای بدن مضر است. اکسیژن زیاد انسان را دچار مسمومیت می کند. برخی از علائم مسمومیت با اکسیژن تهوع، سرگیجه و بیهوشی است که در نهایت به تشنج و مرگ انسان منجر خواهد شد. به همین دلیل بدون توصیه پزشک نباید مقدار اکسیژن دریافتی را تغییر داد.

انواع ماسک های ذخیره کننده اکسیژن و کاربری آن ها

الف- کانوالی بینی (سوند بینی): از این نوع ماسک اکسیژن به صورت وسیعی برای اکسیژن رسانی بیماران دچار هیپوکسی که به غلظت های کم تا متوسط اکسیژن نیاز دارند استفاده می گردد. میزان جریان اکسیژن تجویز شده بوسیله کانوالی بینی 6-1 لیتر در دقیقه می باشد. اگر میزان اکسیژن تجویز شده به بیش از 6 لیتر در دقیقه افزایش یابد موجب تحریک مخاط و بلع هوا می شود.

ب- ماسک ساده: این نوع ماسک اکسیژن برای دادن غلظت های کم تا متوسط اکسیژن برای بیمارانی که با دهان تنفس می کنند مؤثرتر از کانوالی بینی است. جریان اکسیژن نباید کمتر از 5 لیتر در دقیقه باشد زیرا باعث استنشاق هوای بازدمی که دارای مقادیر باالی CO2 است می گردد.

ج- ماسک ذخیره کننده اکسیژن: این ماسک ها دارای کیسه ذخیره کننده با دریچه یک طرفه هستند که اجازه ورود هوای بازدمی به داخل کیسه ذخیره ساز را نمی دهند و با تجهیز اکسیژن به میزان min/Lit 11-6 ،Fio2 حدود 01-01 %را تأمین می کنند.

ماسک اکسیژن چیست و چه کاربردی دارد؟

ماسک اکسیژن به منظور انتقال گاز اکسیژن تنفسی از یک مخزن ذخیره سازی به ریه ها تعبیه شده است تا اکسیژن کافی به بافت های بدن برسد. ماسک اکسیژن بینی و دهان را پوشش می دهد و با یک بند پلاستیکی از کنار گوش، به پشت سر متصل می شود، سبک و شفاف می باشد که شفاف بودن اجازه می دهد چهره بیمار به منظور ارزیابی توسط پزشک قابل مشاهده باشد.