آشنایی با سرنگ دندانپزشکی و نحوه ی مسلح کردن و آماده سازی آن برای تزریق
در اکثر درمان های دندانپزشکی، مرحله ی اول کنترل درد می باشد. این کار به طور معمول در مطب های دندانپزشکی از طریق تزریق یک ماده ی بی حسی و ایجاد بی حسی موضعی انجام می گردد. اما در بعضی موارد نیز احتیاج به روش های کمکی برای کنترل درد و اضطراب می باشد. از جمله استفاده از داروهای ضد اضطراب، استفاده از گاز N۲O/O۲، استفاده از آرامبخش های داخل وریدی و… از بی حسی عمومی (بیهوشی) در موارد خاص و تحت نظر یک متخصص بیهوشی، در مراکز مجهز و پیشرفته استفاده می شود.
چه زمانی بی حسی موضعی نیاز است؟
درمان های دندانپزشکی از جمله فلورایدتراپی و فیشورسیلانت یا همان قرار دادن شیارپوش (که اکثرا برای کودکان انجام می شوند.) جرمگیری، قالبگیری، امتحان روکش و… به طور معمول نیاز به تزریق بی حسی ندارند. اما درمان های ترمیمی، درمان ریشه، تراش برای روکش و مشخصا خارج کردن دندان نیاز به تزریق بی حسی دارند. در مورد برخی ترمیم ها بسته به عمق تراش، دندانپزشک تصمیم می گیرد که تزریق انجام شود یا خیر.
سرنگ تزریق دندانپزشکی
این سرنگ ها از نظر نحوه ی باز شدن آن ها دو نوع می باشند: سرنگ های ثابت و سرنگ های کمرشکن
برای باز کردن سرنگ های ثابت فقط کافی است قسمت دسته را بیرون بکشید و ویال را از کنار، داخل سرنگ قرار دهید. (Side Loading)
اما برای باز کردن سرنگ های کمرشکن باید در عین حال که دسته را به سمت بیرون می کشید، قسمت لوله یا بدنه سرنگ را نیز خم کنید. به این ترتیب قسمت لوله باز شده و از انتهای آن ویال را داخل سرنگ قرار دهید. (End Loading)
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.